Miles Morales:The Ultimate Spider-man #5

"Revival" Part 5

Brian Michael Bendis / David Marquez / Justin Ponsor

Queens, New York
บ้านของปีเตอร์ พาร์คเกอร์.

Frank : หยุด! หยุดเลย จะไม่มีการยิงกันที่นี่เด็ดขาด ชั้นคือกัปตัน แฟรงค์ เควด์ ย้ำ! ห้ามยิง

Miles : นั้นเป็นความคิดที่ดี

Peter: อะไรอีกรู้มั้ย? ก็เก็บปืนแล้วกลับบ้าน ไม่รู้สิ เข้านอนมั้ง

Miles : คุณมีเส้นสายกับตำรวจบ้างมั้ย?

Peter : ตำรวจหรอ ไม่ล่ะ เวลาแบบนี้ต้องใช้วิธีโบราณ

Miles : ยังไง?

Frank : สไปเดอร์ แมน..ทั้งสองคน ถอดหน้ากากออกแล้วหมอบลงกับพื้น ไม่ได้พูดเล่นนะ

Peter : นายรู้วิธีใช้มั้ย?

Miles : ก็รู้ก่อนที่คุณจะเอาเครื่องยิงใยผมไป

Peter : ก็มันของชั้นนี่

Miles : มันเป็นของขวัญ

Frank : นี่ ไอหนู ชั้นพูดจริงนะ ชั้นไม่อยากมือเปื้อนเลือด

Peter : ชั้นจำได้ นายสามารถหายตัวได้อะไรซักอย่าง

Miles : "พรางตัว" อ่ะนะ

Peter : เออ

Miles : มันไม่ได้กันกระสุนซักหน่อย

Frank :  ชั้นจะเอาจริงแล้วนะ

Peter : นายทำได้แน่ แย่กว่านี้นายก็เคย

Miles : คุณเห็น?

Peter : เอานะ วิ่งไปแล้วอย่าหยุด ไม่ว่ายังไง

Frank : นับสามนะ  1!!....

Peter : โชคดีนะ !

ปัง!!

Miles : อึก!
Miles : โอ้ยย

Frank : ไอบ้าเอ้ย บอกว่าห้ามยิง 

Frank : ทุกคนขึ้นรถได้ เข้าประจำการตรวจตราไว้ ออสบอร์นอาจกลับมาเมื้อไรก็ได้
Frank : เคลียพลเรือนออกจากบ้านให้หมด เราต้องคุมเขตระแวกนี้ไว้ก่อน

"โอยย ผมโดนยิง จริงๆแค่เฉี่ยวๆ แต่นั่นก็ทำให้เจ็บ เจ็บมากจริงๆ นี่ผมรอดจากการสู้กับกรีนกอบลิน ซ้ำโดนตำรวจยิง แล้วเรื่องปีเตอร์ พาร์คเกอร์ (ถ้านั่นคือเค้า) เค้าช่วยผมไว้"

"กรีน กอบลิน?? ปีเตอร์ พาร์คเกอร์?? ทำไมพวกเค้ายังอยู่ทั้งที่น่าจะตายไปแล้ว มันต้องมีอะไรเกี่ยวกันแน่ เอาเหอะ พวกนั่นเป็นของจริงรึเปล่านี่สิ หัวจะแตกแล้ว อะไรมันจะบังเอิญขนาดยั้ย แบบว่า ผมสู้กับกรีนกอบลินตัวเป็นๆ ตัวเป็นๆ" 
"แล้วตอนนี้ล่ะ ตำรวจเต็มไปหมด ขาโดนยิง แกงค์น่าจะมีรถนะ เลโก้อ่ะ โทรศัพท์ก็ไม่มี  แฟนผม เธอวิ่งหนีไปเมื่อรู้ว่าผมคือสไปเดอร์แมน เธอไม่มาแน่"
"จะบ้าตาย"

??? : ไมล์ส ขี้นรถ

"เยี่ยม เธอเป็นสายลับนี่ มาเรียอะไรนี่แหละ ใช่ มาเรีย ฮิลล์ "

Hill : ไม่ว่าเธอจะทำอะไร มันคงไม่รอดแน่
Hill : ชั้นรู้ว่าเธอเป็นใครมาเป็นปีแล้วนะ ชั้นไม่เคยทำอะไรเธอเลย หัดเชื่อใจซะมั่ง

"ขยุกขยุยยุย"

Hill : ถอดหน้ากากออก

Mill : ไม่

Hill : มันไม่ดีแน่ ถ้ากล้องจับได้ว่าสไปเดอร์แมนอยู่บนรถกับชั้น

"ขยุกขยุยยุย"

Hill :  เจ็บมากมั้ย?

Miles : ผมโดนกระสุนเฉี่ยว ก็.. เจ็บ

Hill : แย่เลยนะนั่น

Miles : กรีนกอบลินจะย่างผมด้วย

Miles : ไปโรงพยาบาลไม่ได้ด้วย

----------

B1 : เพื่อน นายพลาดของดี ดีมากๆ

B2 : มีไร

B1 : ตำรวจปะทะสไปเดอร์แมนสองคน ณ ตอนนี้ 

B2 : สองคน?

B1 : คนใหม่คนนึงกับอีกคนน่าจะเป็นคนเก่า

B2 : คนเก่าตายไปแล้วนะ รึเปล่า?

B1 : แต่งตัวซะ เราไปทำงานกัน

B2 : ชั้นเพิ่งอาบน้ำไปนะพวก

B1 : ตอนนี้เราไปได้สวย แถมคนส่วนใหญ่มองว่าเป็นฝีมือสไปเดอร์แมน เราใช้มันให้เป็นประโยชน์ เราไปเอสของที่มิดทาวน์ตามรายการ

B2 : มะนไม่ของๆเรา

B1 : มันคือ"งาน"

B1 : ว่าไง จะเอาด้วยมั้ย

B1 : ถ้าเป็นแบบนี้ ชั้นคงต้องไปบอก"ท่าน"

B2 : อย่านะ

B1 : ไม่งั้นนายก็ไปบอกเอง ยังไง จะเอาด้วยมั้ย

B2 : ด้วยก็ได้

B1 : ดี แต่งตัวซะ สไปเดอร์แมนกำลังช่วยเรา

----------

Miles : เรามาทำอะไรตรงนี้ ?

Hill : หาไอนี่

Miles : คุณจะทำอะไร

Hill : ไม่ ชั้นไม่ทำ ล้างแผลเองซะ

Hill : แล้วอีกอย่างนึง บอกชั้น...

Miles :  ขอยืมโทรศัพท์คุณหน่อย

......

Miles : ทำไมคุณมาช่วยผม

Hill : เพราะเธอต้องการความช่วยเหลือไง

Miles : แต่มาช่วยผมทำไม

Hill : ชั้นไม่เคยบอกเธอเรื่องนี้ เพราะ เราไม่เคยอยู่คุยกันได้ถึงนาทีด้วยซ้ำ คือ สไปเดอร์แมนเคยช่วยชีวิตชั้น

Miles : อ้อ

Hill : ว่าแต่ คนที่อยู่กับนาย สไปเดอร์แมนคนนั้น ใช่ปีเตอร์ พาร์คเกอร์ รึเปล่า? 

Miles : ผมก็ไม่แน่ใจ

Hill : แล้วนอร์แมน ออสบอร์นล่ะ

Miles : ผมไม่เคยเจอเค้ามาก่อนเลย

Hill : เอาล่ะ เราจะไขคดีกัน ช่วยเล่าทุกอย่างที่เกิเขึ้นคืนนี้ที ทุกอย่างเลยนะ ปลายเล็บก็ห้ามทิ้ง เล่ามา ก่อนจะเกิดอะไรขึ้น...

----------

Manhattan, New York.

JJJ : ชั้นต้องการรู้ว่าทำไม ออสบอร์นยังไม่ตาย ! เค้าอยู่ไหนตลอดมานี้ แล้วพลังของเค้า...
JJJ : นี่ J Jonah Jameson จากเดลีย์ บูเกิล ใช่,ไม่ เพราะนี่มันเรื่องคอขาดบาดตาย ท่านนายพล ผมต้องการฟังจากปากคุณ
JJJ : บอกมาทุกอย่างเกี่ยวกับไอตัวประหลาดออสบอร์น....คุณพิสูจน์ได้รึเปล่า...คุณต้องไปให้สัมภาษณ์ ทุกคนต้องได้ฟังสิ่งนี้

ตู้มม!!

Norman : ขอประท่นโทษที่มาโดยไม่บอกกล่าว คุณเจมิสัน... คุณพอจะมีเวลามั้ย?

----------

Miles : อย่างที่ผมพูดไป

Hill : นี่มันเหลือเชื่อ

Miles : ใช่

Hill : เธอไม่รู้ใช่มั้ยว่า นาย"ปีเตอร์ พาร์คเกอร์" คนนี้อยู่ที่ไหน?

Miles : ไม่ครับ คุณรู้หรอ?

Hill : ชั้นว่าชั้นรู้

Hill : ใส่เสื้อซะ เรากำลังไป...

----------

Spider-man แฝดลอบเข้าไปเอาของอะไรบางอย่างในโกดัง ส่วน "หลักฐาน แผนกพลังพิเศษ "

----------

Norman : เป็นมุมที่สวยมากนะ เจมิสัน ผมเคยมีตึกที่วิวแบบนี้เหมือนกัน

JJJ : มีอะไรรึเปล่า คุณออสบอร์น?

Norman : คุณมีชีวิตที่ดีมากแล้ว โจนาห์ ดูสิว่าคุณทำอะไรมากมายเพื่อตนเอง เราเคยพบกันใช่มั้ย?

JJJ : ที่งานการกุศล

Norman : การกุศล พวกไฮโซ ผมเกลียดคนพวกนั้น เกลียดทั้งพวกเด็กแกงค์ อันธพาล

JJJ : มีอะไรที่ผมทำได้มั้ย?

Norman : คุยกันก็พอ

JJJ : สัมภาษณ์รึเปล่า?

Norman : แน่นอน

JJJ : เดี๋ยวผมไปหยิบผ้าคลุมให้ แล้วก็เครื่องอัดเสียง

....

JJJ : ที่ผ่านมา คุณไปไหน?

Norman : อยู่ในที่คุมขังของชิลด์ ทุกคนคิดว่าผมเป็นปีศาจ

JJJ : นั่นเพราะคุณฆ่าคน 

Norman : ปีเตอร์ พาร์คเกอร์ ใช่ แต่ ผมยังอยู่ดี แล้วทำไมเค้าจะไม่เป็นแบบผม สมการOZ ทำให้ผมเป็บแบบนี้ มันยังสร้างสไปเดอร์แมนคนใหม่ด้วย นับเป็นความสำเร็จของผม การสร้างสไปเดอร์แมน ไม่รู้ว่าการที่ผมไม่ตายนับรวใด้วยรึเปล่า

JJJ : เสียงคุณดูเศร้าๆ มีอะไรที่คุณจะเพิ่มเติมมั้ย

Norman : สไปเดอร์แมนคนใหม่ เค้าหายตัวได้ แถมมีพลังช็อตไฟ คืนนั้นทำให้ผมคิดได้ มันทำให้ผมเป็นตัวเองมากขึ้น คิดได้ว่าผมทำอะไรลงไป

Norman : ลูกชายผม... ผมฆ่าลูกชายของผมเอง

Norman : พวกนั้นทำให้ผมเป็นปีศาจ เป็นฆาตรกร

JJJ : พวกนั้น?

Norman : ผมสร้างสไปเดอร์แมน สร้างสมการที่จะเปลี่ยนโลกนี้ได้ แต่พวกนั้นกลับทำลายผม เพียงเพื่อมัน

Norman : ทั้งชิล์ด รอกซอน ไฮดร้า เพราะงั้น ผมต้องทำลายมัน ผมต้องใช้มัน แล้วมันก็เอาทุกอย่างไปจากผม

JJJ : แปลว่า คุณได้สมใจแล้วใช่มั้ย?

Norman : ไม่! จนกว่าพวกมันทุกคน จะตาย แทบเท้า..

---------------

Queens, New York

Miles : ที่นี่หรอ

Hill : ที่เดียวที่จะรู้คำตอบ

Miles : ไง เอมเจ เค้าอยู่นี่รึเปล่า?

MJ : อะไรไมล์ส ไปซะ

Miles : เค้าอยู่ที่นี่รึเปล่า ?

??? : ให้เข้ามา

Peter : เค้าควรได้รู้คำตอบ

To be Continued


Follow on Facebook : Comics hero thailand